Μια σελίδα από το ημερολόγιο του
Αλέξανδρου
Με λένε Αλέξανδρο και είμαι 6 ετών. Πριν λίγους
μήνες ξεκίνησα το δημοτικό και μου αρέσει πολύ!!...Δηλαδή εδώ που τα λέμε όχι
και τόσο πολύ επειδή πρέπει να κάθομαι συνεχώς σε μια καρέκλα, να κάνω ησυχία
και να προσέχω στο μάθημα πράγμα που μου είναι πολύ δύσκολο επειδή…. Νιώθω
καρφάκια στην καρέκλα μου και πρέπει να σηκωθώ. Ακούω τα βήματα κάποιου άλλου
ανθρώπου έξω από την τάξη μου και εστιάζω εκεί αντί στα λόγια της δασκάλας.
Πετάγομαι να πω μάθημα χωρίς να είναι η σειρά μου και πολλές φορές μιλάω στον
διπλανό μου.
Τι να συμβαίνει;
Στο
σπίτι όταν πρέπει να κάνω τα μαθήματα μου με πιάνει άγχος, ζητάω από την μαμά
μου να πάω τουαλέτα ή να πιω νερό και όταν έρχεται η ώρα να κάτσω στο γραφείο
μου με κυριεύει μια άρνηση για το διάβασμα.
Κάτι συμβαίνει….
Η
μαμά μου μίλησε με την δασκάλα και μερικές μέρες μετά με πήγε σε ένα κτίριο που
απέξω έλεγε ‘’ΚΕΔΔΥ’’. Μην με ρωτήσετε, δεν ξέρω τι σημαίνει.!!!
Εκεί λοιπόν μίλησα με μια πολύ καλή κυρία που μου
έκανε διάφορες ερωτήσεις για εμένα και την οικογένεια μου και στο τέλος με
έβαλε να γράψω και να κάνω ασκήσεις.( ουφ! Και εδώ ασκήσεις;)
Τελειώσαμε
μετά από λίγη ώρα και επέστρεψα στο σχολείο μου. Παρολαυτά εγώ συνέχισα να
νιώθω τα καρφάκια στην καρέκλα, να ακούω τα βήματα απέξω αντί το μάθημα και να
πετάγομαι όταν ξέρω το μάθημα και η δασκάλα δεν λέει το όνομα μου. Και στο
σπίτι πάλι νευριάζω όταν πρέπει να διαβάζω. Τελικά καθόλου δεν βοήθησε αυτό το
ΚΕΔΔΥ….
Δεν
πέρασε πολύ καιρός και οι γονείς μου με πήγαν σε μια άλλη καλή κυρία που ήταν
γιατρός. Πάλι μιλήσαμε για εμένα και την οικογένεια μου και πάλι με έβαλε να
γράψω και να διαβάσω. Θυμάμαι πως όταν τελειώσαμε είπε στους γονείς μου να μην
αγχώνονται και πως είμαι απλά ένα ΔΕΠΠΑΚΙ. Τι είναι το ΔΕΠΠΑΚΙ; Κάτι όπως λέμε κυκλωπάκι;
Ξεκίνησα
να κάνω κάποια μαθήματα εκτός σχολείου που λέγονται εργοθεραπείες. Είναι πολύ
ευχάριστα γιατί λύνω σταυρόλεξα, παίζω επιτραπέζια με κάρτες και όλα αυτά θα με
βοηθήσουν να παραμένω συγκεντρωμένος για περισσότερη ώρα.
Ήδη
λειτουργούν θα έλεγα! Η καρέκλα εξακολουθεί να έχει καρφιά μα όχι όλη την ώρα!
Τα βήματα έξω από την τάξη τα ακούω όλο και πιο αραιά και αν και πολλές φορές
φαίνομαι πως δεν προσέχω, όποτε με τσεκάρει η δασκάλα πάντα ξέρω που είμαστε
στο μάθημα. Προσπαθώ να μην πετάγομαι στο μάθημα και πολλές φορές τα
καταφέρνω!!!
Στο σπίτι, στο διάβασμα, κάναμε μια συμφωνία με
την μαμά που φαίνεται να λειτουργεί. Κάνω τις εργασίες μου και όταν νιώθω πως
κουράζομαι κάνω ένα διαλειμματάκι και ως
δια μαγείας φεύγει η όποια πίεση νιώθω.
Μπορεί
να είμαι ένα ΔΕΠΠΑΚΙ όπως είπε εκείνη η γιατρός αλλά είμαι πολύ αγαπητός! Έχω
πολλούς φίλους και μεγάλα όνειρα για τον εαυτό μου!!!
Για αυτό αν και εσύ που διαβάζεις τώρα αυτές τις
γραμμές νιώθεις πως μου μοιάζεις έστω και λίγο δώσε μου την υπόσχεση σου πως
μαζί θα καταφέρουμε να πραγματοποιήσουμε τα όνειρα μας!!!
Αλέξανδρος
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου