Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

BOHO CHIC ΦΟΡΕΜΑΤΑ






Το Boho chic το λατρεύω απλά!
Μου αρέσουν πολύ τα φολκλόρ φορέματα που θυμίζουν και λίγο βλάχα μου από το Καρπενήσι!Μου αρέσουν βέβαια φορεμένα πάνω στα μοντέλα που είναι το λιγότερο 1,80 ύψος με το ανάλογο styling.!!
Κατά πόσο όμως ταιριάζουν όμως σε εμάς τις ταπεινές πλην τίμιες φυσιολογικές Ελληνίδες που ο μέσος όρος ύψους δεν ξεπερνά το 1,65( για να μην μιλήσω για το δικό μου ύψος που είναι μόλις 1,50!)..Πόσο πολύ θέλουμε μέχρι το boho chic να δείξει γραφικό πάνω μας;

Αυτό που έχω μάθει μέχρι στιγμής για να μην δείχνουμε tragic είναι να υιοθετούμε ένα κομμάτι κάθε φορά χωρίς να το παρακάνουμε με τα αξεσουάρ.Αυτό μπορεί να είναι είτε ένα φόρεμα,




είτε μια πουκαμίσα








ή μια φούστα μακριά και φαρδιά.





 Τα μαλλιά με αυτό το style πρέπει να είναι όσο πιο χαλαρά και φυσικά γίνεται.Μια ασφαλής λύση θα ήταν να τα κάνετε wavy.

Το μακιγιάζ εννοείται πως δεν πρέπει να είναι κραυγαλέο. Μια ωραία γραμμή eyeliner στο πάνω βλέφαρο, λίγο ρουζ σε απαλές ροδακινί αποχρώσεις, ένα κραγιονάκι σε nude απόχρωση και είστε έτοιμες!!!




Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Η απενεχοποίηση μιας μάνας.

Όταν ήμουν μικρή και έβλεπα γύρω μου μανάδες που μπορεί να μάλωναν τα παιδιά τους( εννοώ μάλωμα με τα λόγια και όχι ξύλο) έλεγα στον εαυτό μου πως σαν μεγαλώσω και κάνω παιδιά ποτέ δεν θα τους συμπεριφερθώ έτσι. Είχα στο μυαλό μου την εικόνα μιας καλοντυμένης και ευπρεπούς κυρίας με τα επίσης καλοντυμένα και ευγενικά παιδιά της να χαμογελούν και  η ευτυχία να διαγράφεται στα πρόσωπά τους. Αυτή η μάνα ποτέ δεν θα ύψωνε την φωνή της στα παιδιά της, όσο παράλογες και αν ήταν οι απαιτήσεις τους. Ποτέ δεν θα έχανε την ψυχραιμία της  επειδή τα παιδιά της δεν θα την άκουγαν και θα έκαναν τα δικά τους. Ποτέ δεν θα τα έβαζε τιμωρία.Με ήρεμη  και χαμηλή φωνή θα τους εξηγούσε και εκείνα, τα καλοντυμένα και ευγενικά παιδιά, θα την άκουγαν με μεγάλη προσοχή και σεβασμό. Μπορώ να σας πω μετά βεβαιότητας πως την ίδια πεποίθηση είχα και αφού έκανα τα παιδιά μου.Μεγαλώνοντας, προσπαθούσα να γίνω αυτή η κυρία, η Μάνα με το Μ κεφαλαίο, μα όσο και αν προσπαθούσα πραγματικά δεν τα κ...

Μια ιστορία για την ΔΕΠΠΥ

Μια σελίδα από το ημερολόγιο του Αλέξανδρου Με λένε Αλέξανδρο και είμαι 6 ετών. Πριν λίγους μήνες ξεκίνησα το δημοτικό και μου αρέσει πολύ!!...Δηλαδή εδώ που τα λέμε όχι και τόσο πολύ επειδή πρέπει να κάθομαι συνεχώς σε μια καρέκλα, να κάνω ησυχία και να προσέχω στο μάθημα πράγμα που μου είναι πολύ δύσκολο επειδή…. Νιώθω καρφάκια στην καρέκλα μου και πρέπει να σηκωθώ. Ακούω τα βήματα κάποιου άλλου ανθρώπου έξω από την τάξη μου και εστιάζω εκεί αντί στα λόγια της δασκάλας. Πετάγομαι να πω μάθημα χωρίς να είναι η σειρά μου και πολλές φορές μιλάω στον διπλανό μου. Τι να   συμβαίνει;           Στο σπίτι όταν πρέπει να κάνω τα μαθήματα μου με πιάνει άγχος, ζητάω από την μαμά μου να πάω τουαλέτα ή να πιω νερό και όταν έρχεται η ώρα να κάτσω στο γραφείο μου με κυριεύει μια άρνηση για το διάβασμα. Κάτι συμβαίνει….           Η μαμά μου μίλησε με την δασκάλα και μερικές μέρες μετά...