Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Δίαιτα από Δευτέρα ή κομψή κάθε μέρα;





Πριν από αρκετά  χρόνια τελειώσα μια σχολή με θέμα την διατροφή και την διαιτολογία. Δεν μπορώ να πω ακριβώς πως ήταν επιλογή μου, θα πω πως μάλλον παρασύρθηκα.. Παρόλα αυτά την σχολή και φυσικά το αντικείμενο της το αγάπησα και το αγαπώ και σήμερα. Είναι πολύ ωραίο να βοηθάς ανθρώπους να χάνουν βάρος και να βελτιώνουν την ζωή τους. Ακόμη και σήμερα χοροπηδώ μαζί τους στην απώλεια τους και στεναχωριέμαι όταν δεν έχουν το επιθυμητό αποτέλεσμα.
Η μέχρι τώρα πορεία μου, μου έχει δείξει πως ο αγώνας με την ζυγαριά και το βάρος είναι ένας μαραθώνιος και όχι ένα γρήγορο τρέξιμο. Μη πιστεύετε στις δίαιτες αστραπή και στις δίαιτες απώλειας τοπικού πάχους. Είναι μια ουτοπία όπως η φρουτοπία!:)
Βάλτε στόχους εφικτούς και προσπαθήστε να μην παρεκκλίνετε από τον στόχο σας.Ακόμα και αν μια μέρα ξεφύγετε από το διαιτολόγιο σας  μη σταυρώνετε τον εαυτό σας και προς Θεού συνεχίστε κανονικά το διαιτολόγιο σας την επόμενη μέρα. Δεν χαλάει όλη η προσπάθεια με μια παρασπονδία.
Υιοθετήστε έναν υγιεινό τρόπο ζωής αποφεύγοντας τα πολύ λιπαρά φαγητά, τα γλυκά, το αλκοόλ και βάλτε στην καθημερινότητα σας την άσκηση.
Ίσως τώρα είναι η ώρα να γραφτείτε στο γυμναστήριο που  θέλατε ή να ξεκινήσετε περπάτημα με την κολλητή σας  που σας έχει φάει τα αυτιά εδώ και τόσο καιρό!
Κάντε την προσπάθεια σας σήμερα, μη την μεταθέτετε για αύριο!!Δεν είναι ανάγκη να είναι Δευτέρα για να ξεκινήσετε!Πιστέψτε στον εαυτό σας και σύντομα θα τα καταφέρετε!!!

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Η απενεχοποίηση μιας μάνας.

Όταν ήμουν μικρή και έβλεπα γύρω μου μανάδες που μπορεί να μάλωναν τα παιδιά τους( εννοώ μάλωμα με τα λόγια και όχι ξύλο) έλεγα στον εαυτό μου πως σαν μεγαλώσω και κάνω παιδιά ποτέ δεν θα τους συμπεριφερθώ έτσι. Είχα στο μυαλό μου την εικόνα μιας καλοντυμένης και ευπρεπούς κυρίας με τα επίσης καλοντυμένα και ευγενικά παιδιά της να χαμογελούν και  η ευτυχία να διαγράφεται στα πρόσωπά τους. Αυτή η μάνα ποτέ δεν θα ύψωνε την φωνή της στα παιδιά της, όσο παράλογες και αν ήταν οι απαιτήσεις τους. Ποτέ δεν θα έχανε την ψυχραιμία της  επειδή τα παιδιά της δεν θα την άκουγαν και θα έκαναν τα δικά τους. Ποτέ δεν θα τα έβαζε τιμωρία.Με ήρεμη  και χαμηλή φωνή θα τους εξηγούσε και εκείνα, τα καλοντυμένα και ευγενικά παιδιά, θα την άκουγαν με μεγάλη προσοχή και σεβασμό. Μπορώ να σας πω μετά βεβαιότητας πως την ίδια πεποίθηση είχα και αφού έκανα τα παιδιά μου.Μεγαλώνοντας, προσπαθούσα να γίνω αυτή η κυρία, η Μάνα με το Μ κεφαλαίο, μα όσο και αν προσπαθούσα πραγματικά δεν τα κ...

Μια ιστορία για την ΔΕΠΠΥ

Μια σελίδα από το ημερολόγιο του Αλέξανδρου Με λένε Αλέξανδρο και είμαι 6 ετών. Πριν λίγους μήνες ξεκίνησα το δημοτικό και μου αρέσει πολύ!!...Δηλαδή εδώ που τα λέμε όχι και τόσο πολύ επειδή πρέπει να κάθομαι συνεχώς σε μια καρέκλα, να κάνω ησυχία και να προσέχω στο μάθημα πράγμα που μου είναι πολύ δύσκολο επειδή…. Νιώθω καρφάκια στην καρέκλα μου και πρέπει να σηκωθώ. Ακούω τα βήματα κάποιου άλλου ανθρώπου έξω από την τάξη μου και εστιάζω εκεί αντί στα λόγια της δασκάλας. Πετάγομαι να πω μάθημα χωρίς να είναι η σειρά μου και πολλές φορές μιλάω στον διπλανό μου. Τι να   συμβαίνει;           Στο σπίτι όταν πρέπει να κάνω τα μαθήματα μου με πιάνει άγχος, ζητάω από την μαμά μου να πάω τουαλέτα ή να πιω νερό και όταν έρχεται η ώρα να κάτσω στο γραφείο μου με κυριεύει μια άρνηση για το διάβασμα. Κάτι συμβαίνει….           Η μαμά μου μίλησε με την δασκάλα και μερικές μέρες μετά...