Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

DIY πασχαλινές λαμπάδες

Δεν σας το έχω ξαναπεί μα δεν μου αρέσουν καθόλου τα τυποποιημένα δώρα..Μου αρέσουν τα προσωποποιημένα, αυτά που φτιάχνονται με βάση τον χαρακτήρα του κάθε παιδιού, που είναι ιδιαίτερα, μοναδικά και δεν έχεις ξοδέψει και μια περιουσία για να αγοράσεις.
Ξεκίνησα να φτιάχνω μόνη μου δωράκια όταν ένα Πάσχα που ήθελα να αγοράσω λαμπάδες στα βαφτιστήρια μου πήγα στο γνωστό μεγάλο παιχνιδομάγαζο και δεν μου άρεσε τίποτα από όσα έβλεπα. 'Ολα ίδια, πανομοιότυπα, χωρίς καμία φαντασία! Άσε που ήμουν σίγουρη πως είχα αγοράσει τουλάχιστον δυο φορές την ίδια λαμπάδα στο ίδιο βαφτιστήρι..Έτσι λοιπόν αποφάσισα και πήρα ξεχωριστά λαμπάδες και μπιχλιμπιδάκια και έφτιαξα μόνη μου μοναδικές λαμπάδες με τα ίδια χρήματα που θα έπαιρνα μια του σωρού. Το ένα έφερε το άλλο και τώρα πια φτιάνω μόνη μου και τις λαμπάδες αλλά και τα δωράκια που πηγαίνουμε σε παιδικά πάρτι γενεθλίων.
Όσον αφορά τις λαμπάδες χρειαζόμαστε λαμπάδες σε σχήματα και χρώματα της αρεσκείας μας, κορδέλες, μπιχλιμπιδάκια, παιχνιδάκια και οτιδήποτε άλλο μας αρέσει.  Μπορείτε να τα κολλήσετε με κόλλα σιλικόνης ή ταινία διπλής όψεως, ότι σας βολεύει καλύτερα. Επίσης μπορείτε να φτιάξετε λαμπάδες με ντεκουπάζ( θα σας μιλήσω εκτενώς για αυτή την τεχνική πολύ σύντομα). Σε αυτή την περίπτωση αναζητήστε λαμπάδες σε λευκό χρώμα και πλακέ σχήμα για να στρώσει καλύτερα το σχέδιο της χαρτοπετσέτας.
Πειραματιστείτε λίγο, θα το διασκεδάσετε αφάνταστα!!Αφήστε το πόσο ωραία θα νιώσετε όταν ακούσετε από το βαφτιστήρι σας το πόσο ωραία και μοναδική είναι η λαμπάδα του!!

































Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Η απενεχοποίηση μιας μάνας.

Όταν ήμουν μικρή και έβλεπα γύρω μου μανάδες που μπορεί να μάλωναν τα παιδιά τους( εννοώ μάλωμα με τα λόγια και όχι ξύλο) έλεγα στον εαυτό μου πως σαν μεγαλώσω και κάνω παιδιά ποτέ δεν θα τους συμπεριφερθώ έτσι. Είχα στο μυαλό μου την εικόνα μιας καλοντυμένης και ευπρεπούς κυρίας με τα επίσης καλοντυμένα και ευγενικά παιδιά της να χαμογελούν και  η ευτυχία να διαγράφεται στα πρόσωπά τους. Αυτή η μάνα ποτέ δεν θα ύψωνε την φωνή της στα παιδιά της, όσο παράλογες και αν ήταν οι απαιτήσεις τους. Ποτέ δεν θα έχανε την ψυχραιμία της  επειδή τα παιδιά της δεν θα την άκουγαν και θα έκαναν τα δικά τους. Ποτέ δεν θα τα έβαζε τιμωρία.Με ήρεμη  και χαμηλή φωνή θα τους εξηγούσε και εκείνα, τα καλοντυμένα και ευγενικά παιδιά, θα την άκουγαν με μεγάλη προσοχή και σεβασμό. Μπορώ να σας πω μετά βεβαιότητας πως την ίδια πεποίθηση είχα και αφού έκανα τα παιδιά μου.Μεγαλώνοντας, προσπαθούσα να γίνω αυτή η κυρία, η Μάνα με το Μ κεφαλαίο, μα όσο και αν προσπαθούσα πραγματικά δεν τα κ...

Μια ιστορία για την ΔΕΠΠΥ

Μια σελίδα από το ημερολόγιο του Αλέξανδρου Με λένε Αλέξανδρο και είμαι 6 ετών. Πριν λίγους μήνες ξεκίνησα το δημοτικό και μου αρέσει πολύ!!...Δηλαδή εδώ που τα λέμε όχι και τόσο πολύ επειδή πρέπει να κάθομαι συνεχώς σε μια καρέκλα, να κάνω ησυχία και να προσέχω στο μάθημα πράγμα που μου είναι πολύ δύσκολο επειδή…. Νιώθω καρφάκια στην καρέκλα μου και πρέπει να σηκωθώ. Ακούω τα βήματα κάποιου άλλου ανθρώπου έξω από την τάξη μου και εστιάζω εκεί αντί στα λόγια της δασκάλας. Πετάγομαι να πω μάθημα χωρίς να είναι η σειρά μου και πολλές φορές μιλάω στον διπλανό μου. Τι να   συμβαίνει;           Στο σπίτι όταν πρέπει να κάνω τα μαθήματα μου με πιάνει άγχος, ζητάω από την μαμά μου να πάω τουαλέτα ή να πιω νερό και όταν έρχεται η ώρα να κάτσω στο γραφείο μου με κυριεύει μια άρνηση για το διάβασμα. Κάτι συμβαίνει….           Η μαμά μου μίλησε με την δασκάλα και μερικές μέρες μετά...