Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Δαφνέλαιο, το θαυματουργό!!!




Λοιπόν είμαι σίγουρη πώς αν τα μαλλάκια μου είχαν στόμα θα με έβριζαν πολύ άσχημα και αν είχαν χέρια θα με μούτζωναν!! Η αλήθεια είναι πως τα ταλαιπωρώ πάρα πολύ και για πολλά χρόνια!Από τα είκοσι μου τα κάνω ανταύγειες και έπειτα βαφή σε πολύ ξανθή απόχρωση.Και να ήταν μόνο αυτό;..Τα φυσικά μαλλιά μου εκτός από καστανά ήταν και σγουρά. Αλλά επειδή ως γνωστόν κανένας δεν είναι ευχαριστημένος με αυτό που έχει, τα ισιώνω μανιωδώς από τότε!Τώρα πια έχουν καταντήσει άτονα και φριζαρισμένα. Προσθέστε και το γεγονός πως έκανα και τα μπάνια μου στην θάλασσα και το μαλλί κατάντησε τζίβα!
Ψάχνοντας να βρω μια θεραπεία που θα ήταν οικολογική και συνάμα οικονομική( περνάμε δύσκολους καιρούς είπαμε!) έπεσα πάνω στο δαφνέλαιο. Οι κομμωτές πίνουν νεράκι στο όνομα του και όχι άδικα!Αγόρασα λοιπόν ένα δαφνέλαιο από το φαρμακείο και ξεκίνησα να το βάζω στα ταλαιπωρημένα μου μαλλάκια από την ρίζα ως την άκρη κάνοντας μασσάζ με κυκλικές κινήσεις στο κεφάλι. Το άφησα όλο το βράδυ για καλύτερα αποτελέσματα και την επομένη το πρωί έλουσα κανονικά τα μαλλιά μου κάνοντας και μια μάσκα. Πραγματικά το αποτέλεσμα με εξέπληξε θετικά!Τα μαλλιά μου φαίνονταν πολύ πιο λαμπερά και ενυδατωμένα και  όλα αυτά με μια φορά!Εννοείται πως θα συνεχίσω την θεραπεία με μεγάλη ευλάβεια γιατί αλλιώς σε λίγο καιρό με βλέπω κουρούπα(= φαλακρή)!!!!


Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Η απενεχοποίηση μιας μάνας.

Όταν ήμουν μικρή και έβλεπα γύρω μου μανάδες που μπορεί να μάλωναν τα παιδιά τους( εννοώ μάλωμα με τα λόγια και όχι ξύλο) έλεγα στον εαυτό μου πως σαν μεγαλώσω και κάνω παιδιά ποτέ δεν θα τους συμπεριφερθώ έτσι. Είχα στο μυαλό μου την εικόνα μιας καλοντυμένης και ευπρεπούς κυρίας με τα επίσης καλοντυμένα και ευγενικά παιδιά της να χαμογελούν και  η ευτυχία να διαγράφεται στα πρόσωπά τους. Αυτή η μάνα ποτέ δεν θα ύψωνε την φωνή της στα παιδιά της, όσο παράλογες και αν ήταν οι απαιτήσεις τους. Ποτέ δεν θα έχανε την ψυχραιμία της  επειδή τα παιδιά της δεν θα την άκουγαν και θα έκαναν τα δικά τους. Ποτέ δεν θα τα έβαζε τιμωρία.Με ήρεμη  και χαμηλή φωνή θα τους εξηγούσε και εκείνα, τα καλοντυμένα και ευγενικά παιδιά, θα την άκουγαν με μεγάλη προσοχή και σεβασμό. Μπορώ να σας πω μετά βεβαιότητας πως την ίδια πεποίθηση είχα και αφού έκανα τα παιδιά μου.Μεγαλώνοντας, προσπαθούσα να γίνω αυτή η κυρία, η Μάνα με το Μ κεφαλαίο, μα όσο και αν προσπαθούσα πραγματικά δεν τα κ...

Μια ιστορία για την ΔΕΠΠΥ

Μια σελίδα από το ημερολόγιο του Αλέξανδρου Με λένε Αλέξανδρο και είμαι 6 ετών. Πριν λίγους μήνες ξεκίνησα το δημοτικό και μου αρέσει πολύ!!...Δηλαδή εδώ που τα λέμε όχι και τόσο πολύ επειδή πρέπει να κάθομαι συνεχώς σε μια καρέκλα, να κάνω ησυχία και να προσέχω στο μάθημα πράγμα που μου είναι πολύ δύσκολο επειδή…. Νιώθω καρφάκια στην καρέκλα μου και πρέπει να σηκωθώ. Ακούω τα βήματα κάποιου άλλου ανθρώπου έξω από την τάξη μου και εστιάζω εκεί αντί στα λόγια της δασκάλας. Πετάγομαι να πω μάθημα χωρίς να είναι η σειρά μου και πολλές φορές μιλάω στον διπλανό μου. Τι να   συμβαίνει;           Στο σπίτι όταν πρέπει να κάνω τα μαθήματα μου με πιάνει άγχος, ζητάω από την μαμά μου να πάω τουαλέτα ή να πιω νερό και όταν έρχεται η ώρα να κάτσω στο γραφείο μου με κυριεύει μια άρνηση για το διάβασμα. Κάτι συμβαίνει….           Η μαμά μου μίλησε με την δασκάλα και μερικές μέρες μετά...