Φέτος το καλοκαίρι τα έφερε έτσι η ζωή ώστε να περάσουμε οικογενειακώς δύο μήνες στο νησί της Λέσβου. Αν και αρχικά είχα πολλούς ενδοιασμούς με όσα συμβαίνουν στη Μόρια και τους πρόσφυγες, η Μυτιλήνη με εξέπληξε ευχάριστα. Κατά τη διάρκεια της παραμονής μας στο νησί βρήκα την ευκαιρία με την καλή μου φίλη Χριστίνα θα περάσουμε απέναντι και να επισκεφτούμε την αγορά του Αϊβαλί. Το Αϊβαλί φημίζεται για την αγορά του και το παζάρι του που γίνεται κάθε Πέμπτη και Σάββατο. Εκεί μπορείς να βρεις από είδη σπιτιού, υφάσματα, ρούχα και ότι άλλο βάζει ο νους σου. Οι Μυτιληνιοί στηρίζουν πολύ την αγορά του Αϊβαλί, ειδικά τώρα που η διαφορά νομίσματος είναι ένα ευρώ προς έξι λίρες. Τα πολυκαταστήματα δεν διαφέρουν από τα πολυκαταστήματα που βρίσκονται στην Ελλάδα. Τα ρούχα είναι πολύ όμορφα αν και οι διαφορές στην τιμή δεν είναι της τάξεως 1 προς 6. Προσωπικά αγόρασα ένα φόρεμα 135 λίρες δηλαδή περίπου 20 ευρώ προς την Ελλάδα ισως αγοράζα με 30 ευρώ. Επίσης βρήκα ανδρικά μπλουζάκια με 4 ευρώ που στην Ελλάδα θα έβρισκα με 10 ευρώ. Το ταξίδι από Μυτιλήνη διαρκεί μιάμιση ώρα και κοστίζει 20 ευρώ πήγαινε-έλα. Τις Πέμπτες και τα Σάββατα που γίνεται το παζάρι κοστίζει 17 ευρώ. Η ενημέρωση το τουριστικό γραφείο ήταν ελλιπέστατη θα πάτε εκεί και θα κάνετε συνάλλαγμα σε ένα χρυσοχοείο, τρίχες κατσαρές.... με τη φίλη μου πήγαμε Κυριακή και ήταν ανοιχτά μόνο τα πολυκαταστήματα. Μόλις φτάσαμε στο τελωνείο πρώτη απογοήτευση... Οι υπάλληλοι δεν ήξεραν αγγλικά... Πώς πάμε στο τάδε κατάστημα; Και επειδή δεν ήξεραν πώς να μας κατευθύνουν μας είπαν πάρετε ταξί και μας γύρισαν την πλάτη... Βρήκαμε ταξί, μπήκαμε, είπαμε στον ταξιτζή που πάμε και η απόσταση ήταν μόλις 3 λεπτά και μας πήρε 5 ευρώ... Μας αφήνει έξω από το κατάστημα όπου υποτίθεται θα κάναμε συνάλλαγμα το οποίο ήταν κλειστό. Με τα πολλά πήγαμε στο πολυκατάστημα το οποίο δεχόταν ευρώ και σου έδινε ρέστα λίρες αρα έκανες συνάλλαγμα. Ευτυχώς βρήκαμε σε ένα από τα καταστήματα μία κοπέλα τη Μυτιλήνη, τη Μαρία, η οποία μας κατατόπισε που έπρεπε να πάμε για συνάλλαγμα, ότι έπρεπε να περιμένουμε έξω από το τελωνείο να περάσει το λεωφορείο και με 50 λεπτά του ευρώ εισιτήριο να πάμε στον προορισμό μας (ή με 30 τουρκικές λίρες) , μας είπε ακόμα και πού να φάμε... Να σαι καλα Μαράκι❤️❤️❤️ Σε γενικές γραμμές ωραία περάσαμε τη Χριστίνα αλλά δεν θα ήταν κάτι που θα ξαναέκανα... Εκτός κάποιων ρούχων που ψωνίσαμε αυτό που θα θυμάμαι ως ανάμνηση και θα γελάω πάντα θα είναι τον εαυτό μου να προσπαθώ να συνεννοηθώ με τον ταξιτζή με σπαστά τουρκικά (α ρε Ελιφ, να που φάνηκες χρήσιμη) λίγα αγγλικά και ελληνικά... Αντε Merhaba!!!
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου