Πριν 14 χρόνια έζησα μια από τις πιο όμορφες στιγμές της ζωής μου, αυτή του γάμου μου...
Μια μέρα που θυμάμαι με νοσταλγία και πάντα, μα πάντα με κάνει να χαμογελώ...
Όλα ήταν έτοιμα..Το λουλούδια στην εκκλησία,η ανθοδέσμη μου, το νυφικό μου κρεμασμένο, τα μαλλιά μου χτενισμένα..Θυμάμαι ακόμα την αγωνία που είχα όταν ήμουν έτοιμη να φύγω από το σπίτι για να έρθω να σε συναντήσω στο ραντεβού μας στην εκκλησία..Θυμάμαι επίσης που όταν ο πατέρας μου με παρέδωσε σε σένα, ψιθύρισε στο αυτί σου: "Να μου την προσέχεις"...Τα δάκρυα της μάνας μου καθ' όλη την διάρκεια του μυστηρίου και εσένα να μου κρατάς το χέρι και να με κοιτάς στα μάτια.
Το πρώτο μας φιλί ως παντρεμένο ζευγάρι και τον πρώτο μας χορό..
Ακόμη θυμάμαι πως όταν με είχες αγκαλιά σου είπα: "Είμαι πολύ ευτυχισμένη" και το εννοούσα αληθινά..
Οι αγκαλιές με τους συγγενείς, τα τσουγκρίσματα των ποτηριών, τα γέλια με τους φίλους, το ξέφρενο γλέντι ως το πρωί...
Μέχρι τότε ζούσα για αυτή την μέρα. Δεν περίμενα πως αυτή η μέρα θα ήταν απλά η αρχή για πολύ πιο όμορφες μέρες που θα ακολουθούσαν. Πάντα δίπλα μου, στα πιο δύσκολα, να ξαγρυπνάς στο πλάι μου, να μου δίνεις κουράγιο σε μια δύσκολη εγκυμοσύνη, να σε ξυπνώ τα βράδια για να με πας τουαλέτα, να σε περιμένω να με βοηθήσεις να κάνω μπάνιο, στην αίθουσα τοκετών να μου κρατάς το χέρι και να πονάς σχεδόν όσο εγώ...
Δεν θα μπορούσα να ζητήσω καλύτερο σύντροφο.!!Σε ευχαριστώ για τα 14 χρόνια που είσαι δίπλα μου, σε ευχαριστώ για τα παιδιά μας, σε ευχαριστώ για όλα...Σ΄αγαπώ......
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου